2005-10-09 - ANGORA

Bałkany. Bośnia i Hercegowina, Serbia, Macedonia, Albania

Na skrzyżowaniu

O Bałkanach mawia się, że są jak kobieta. U jednych budzą miłość, u drugich nienawiść. Nigdy nie pozostają obojętne. Do tego są Polakom mało znane, i mało w literaturze turystycznej opisane. Wydany przez “Bezdroża” niewielki przewodnik po Bośni i Hercegowinie, Serbii, Macedonii i Albanii jest dostępnym i ważnym kwantum wiedzy dla wszystkich zafascynowanych Kusturicą, kolo i rakiją, a planują podróż po tych krajach. Przewodnik zawiera wiadomości aktualne i użyteczne, z przepisami wizowymi i praktycznymi radami, czym i za ile dotrzeć na miejsce, jak się poruszać po niewielkich terytoriach, uwikłanych w trudną historię i niełatwą współczesność. Nie może być inaczej, skoro w bałkańskim tyglu wiekami mieszały się wpływy Grecji i Rzymu, chrześcijaństwa i islamu.

Sześcioro autorów, znających region na wylot, sprawnie prowadzi nas po tematach i krajach. Opisuje faunę i florę Bałkanów, pochodzenie języków i sekrety narodowych kuchni, ale przede wszystkim odkrywa zapierającą dech w piersiach urodę tej krainy. Góry, jaskinie, parki narodowe, wybrzeża zachowały tu swe naturalne piękno, którego szukać gdzie indziej próżno, a na pewno drożej.

Albania to miejsce ciągle czekające na swoje odkrycie. Kraj tysięcy bunkrów, które miały zagwarantować bezpieczeństwo każdej albańskiej rodzinie, gdyby kraj padł ofiarą agresji. Ojczyzna mitycznego Skanderberga oraz Matki Teresy z Kalkuty (jej imię nosi lotnisko w Tiranie). Mimo nierozwiniętej jeszcze turystyki kraj stosunkowo... drogi. Niezły adres do letniego wypoczynku, ale jest też sporo do zwiedzania. Oprócz Tirany, także Durres - była kolonia grecka założona w VII wieku p.n.e., Kruja, Szkodra z ołowianym meczetem, a także biedna albańska prowincja, gdzie zetknąć się można, jak na całych Bałkanach, z ujmującą serdecznością. Najcelniej zdefiniował ludzi i ducha tej ziemi Emir Kusturica, którego cytatem otwiera się przewodnik: Bałkany są jednocześnie piękne i przerażające, tragiczne i komiczne, pełne kontrastów. Łatwo przechodzimy od skrajności w skrajność, czerpiemy z życia pełnymi garściami, nigdy nie mając dosyć.

Ł. Azik